جای آن است که خون موج زند در دل لعل              زین تغابن که خزف می شکند بازارش

چه گویم ؟ چه می توانم گفت مگر ؟ غمی است بر دل چون کوهی که بر پشت کاهی .

هر چند این زخم کهن تر از این حرف هاست . و این غم دیری است با ما آشناست .

ولی خبر بی رحمی و قصابی با هم میهنان و دوستان ،عنان از کف درمی رباید . چون نیک نظر می کنم قصه ی همیشه ی تاریخ است .

تا کی در دیار ما هم این سان نامردمی ها و تفرعن ها پایان یابد .

به روان درگذشتگان درود می فرستم و بر همگان حسن عاقبت آرزومندم .